Abdulsel\u00e2m DURMAZ<\/p>\n\n\n\n
G\u00f6zalt\u0131ndan cezaevine giderken ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m garip ve karma\u015f\u0131k duygular d\u00fcn gibi akl\u0131mda… Adliyeye g\u00f6t\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz arac\u0131n cam\u0131na ba\u015f\u0131m\u0131 yaslay\u0131p d\u0131\u015far\u0131 izlerken, yo\u011fun i\u015fkenceden \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m binan\u0131n hemen d\u0131\u015f\u0131nda insanlar\u0131n g\u00fcl\u00fcp e\u011flenmesi veya bir \u015fey olmam\u0131\u015f gibi normal hayatlar\u0131na devam etmesi beni \u015fa\u015f\u0131rtm\u0131\u015ft\u0131. Biliyorum, hayat\u0131n normal ak\u0131\u015f\u0131… Ama nedense o an \u00e7ok garipsemi\u015ftim… Bu ba\u015fka bir histi, ba\u015fka bir gariplik hali… Belki tan\u0131mama belki yabanc\u0131l\u0131k… Hemen kenar\u0131nda y\u00fcr\u00fcd\u00fckleri duvar\u0131n \u00f6tesinde y\u00fckselen ac\u0131 \u00e7\u0131\u011fl\u0131klardan insanlar\u0131n bihaber y\u00fcr\u00fcmelerini belki de kabahatli bulmu\u015ftum. Nas\u0131l duymazlar, nas\u0131l bilmezler diye… Sonra kim bilir \u015fu an d\u00fcnyan\u0131n hangi k\u00f6\u015fesinde b\u00f6yle haberdar olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z, ne zul\u00fcmler ya\u015fan\u0131yor diye ge\u00e7irmi\u015ftim i\u00e7imden…<\/p>\n\n\n\n
Adliye, mahkeme derken y\u00fcksek duvarlar ve dikenli tellerle \u00e7evrili yeni bir d\u00fcnyan\u0131n kocaman demir kap\u0131lar\u0131ndan girerken de ayn\u0131 gariplik vard\u0131 i\u00e7imde… Bundan sonra bu k\u00fc\u00e7\u00fck yeni d\u00fcnyam\u0131za dair g\u00f6rece\u011fimiz her \u015fey i\u00e7in de ayn\u0131 duygu devam edecekti… Zira Cezaevi, d\u00fcnya i\u00e7inde bir d\u00fcnya idi… Kendine has kurallar\u0131, adetleri, team\u00fclleri ve ya\u015fam tarz\u0131 olan k\u00fc\u00e7\u00fck bir d\u00fcnya… Bu, yeni bir \u00fclkeye yeni bir \u015fehre veya hi\u00e7 g\u00f6rmedi\u011finiz bir yere gitmek gibi bir merak ve heyecan duygusu de\u011fil daha \u00e7ok kayg\u0131, belirsizlik, yabanc\u0131l\u0131k ve endi\u015fenin e\u015flik etti\u011fi bir gariplikti…<\/p>\n\n\n\n
Bir \u015feyi okumak veya bilmekle ya\u015famak aras\u0131nda kal\u0131n bir \u00e7izgi var… Denizi kitaplardan okumak veya bilmekle i\u00e7ine girmek gibi… Cezaevine dair \u00e7ok \u015fey okumu\u015f ve i\u015fitmi\u015ftik. Bir dava i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n muhtemel duraklar\u0131ndan oldu\u011funu, Medrese-i Yusufiye oldu\u011funu vs… Lakin t\u00fcm bilgiler ilk defa girdi\u011finiz bu demir ve betondan yap\u0131lma so\u011fuk mek\u00e2n\u0131n ger\u00e7ekli\u011fini anlatmaya k\u00e2fi gelmiyordu. So\u011fuk olan yaln\u0131zca mek\u00e2n de\u011fildi elbette \u00e7al\u0131\u015fanlardan tutun da i\u00e7eride ya\u015fayan mahk\u00fbmlara kadar herkesin \u00e7ehresine yerle\u015fen bir so\u011fukluktu bu… Demir, beton ve esaretin nefesi so\u011fuktu… T\u00fcm bu so\u011fuklu\u011fun i\u00e7inde bizi s\u0131cak tutan tek \u015fey iman\u0131m\u0131z ve karde\u015fli\u011fimizdi… Hakl\u0131 bir m\u00fccadele i\u00e7in Allah r\u0131zas\u0131 i\u00e7in burada olman\u0131n huzur veren, sakinle\u015ftiren ba\u015fka bir g\u00fcc\u00fc vard\u0131… Bu inan\u00e7 ve \u0130man, bir belirsizli\u011fe do\u011fru giderken tutundu\u011fumuz yeg\u00e2ne varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z olacakt\u0131 hep… Garipli\u011fi de gariplikten \u00e7\u0131karan ve bir anlama b\u00fcr\u00fcyen de\u011ferli bir varl\u0131k.<\/p>\n\n\n\n
Cezaevindeki mekan\u0131m\u0131za\/ko\u011fu\u015fumuza girip de demir kap\u0131lar y\u00fcz\u00fcm\u00fcze kapand\u0131\u011f\u0131nda garip bir huzur ve sekineyle kucakla\u015fm\u0131\u015ft\u0131k arkada\u015flarla… \u0130\u015fkencelerle ge\u00e7en zorlu g\u00f6zalt\u0131 s\u00fcrecinden sonra cezaevi ge\u00e7ici de olsa bir ferahlama hatta bir \u00e7e\u015fit tahliye gibi gelmi\u015fti. Zaman denen kavram\u0131n flula\u015ft\u0131\u011f\u0131, i\u015fkenceyle birlikte as\u0131rl\u0131k dipsiz kuyulara gark oldu\u011fu g\u00f6zalt\u0131 s\u00fcreci yerini, en az\u0131ndan zaman\u0131 alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131m\u0131z ve fiili i\u015fkenceden kurtulmu\u015f oldu\u011fumuz g\u00f6rece daha emniyetli bir mek\u00e2na b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. Elbet bu ferahlama hissinde bu zorlu imtihan\u0131 lay\u0131k\u0131yla geride b\u0131rakman\u0131n pay\u0131 da vard\u0131…<\/p>\n\n\n\n
G\u00fcnler ve geceler, k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fcnyam\u0131z\u0131 ke\u015ffetmek ve tan\u0131makla ge\u00e7meye ba\u015flarken her seferinde bu d\u00fcnyan\u0131n ger\u00e7ekli\u011fini g\u00f6lgeleyen, bu tan\u0131ma ve ke\u015ffetme duygusunu yaralayan \u00e7at kap\u0131 bir duygu olmu\u015ftu\/olacakt\u0131 hep. \u00d6zg\u00fcrl\u00fck duygusu… Bedenen i\u00e7eride ama ruhen d\u0131\u015far\u0131dayd\u0131k hala. Bir tutsak i\u00e7in en tehlikeli duyguydu bu… Yeni d\u00fcnyay\u0131 kabullenememek \u0131st\u0131rap vericiydi. Devaml\u0131 d\u0131\u015far\u0131ya\/\u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011fe dair hayaller kurmak bir s\u00fcre sonra garip bir i\u015fkenceye d\u00f6n\u00fc\u015fme riski olan bir eylemdi. \u0130\u00e7inde bulundu\u011funuz hali kabullenememek ger\u00e7ekle y\u0131prat\u0131c\u0131 bir kavgaya girmeniz demekti… Elbette umut olmal\u0131yd\u0131. Allah\u2019tan \u00fcmit kesilmezdi… Umutluyduk da. Lakin var olan realiteyi kabul etmedi\u011finiz s\u00fcrece i\u00e7eriden bir yerler ince bir s\u0131z\u0131yla kanay\u0131p duruyordu… Ondan sebep \u00e7ok uzun y\u0131llar sonra \u015fu felsefeyi ke\u015ffedecektim. \u2018\u0130\u00e7inde bulundu\u011funuz h\u00e2l her zaman en iyi h\u00e2ldir.\u2019 Bu \u015fa\u015fmaz… Zira herkes imk\u00e2n oldu\u011funda bulundu\u011fu halden daha iyi bir hale ge\u00e7mek i\u00e7in teredd\u00fct etmez. Ama ya imk\u00e2n yoksa? O zaman ne yapmak gerekirdi? \u015eikayetle s\u0131zlanma ile hayat\u0131 ya\u015fanmaz hale getirmek mi? \u015e\u00fck\u00fcr ile sab\u0131r ile bu k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fcnyan\u0131n f\u0131rsatlar\u0131n\u0131 g\u00f6rebilmek mi? Ger\u00e7ek anlamda kabulleni\u015f ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131z an\u0131 ve hali daha iyi g\u00f6rmenizi sa\u011fl\u0131yordu. \u0130\u015fte o zaman o k\u00f6t\u00fc hali en iyi h\u00e2l bilmeye ba\u015fl\u0131yordunuz… \u00c7ok \u015f\u00fck\u00fcr bizim i\u00e7in de \u00f6yle oldu… Eni konu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fczde ula\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131z bir hakikat idi bu…<\/p>\n\n\n\n
Garipli\u011fimi atmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131m ve ger\u00e7eklerle y\u00fczle\u015fti\u011fim Cezaevi hayat\u0131m\u0131n ilk haftalar\u0131nda ba\u015fka bir cezaevinde kalan tecr\u00fcbeli bir karde\u015fimden gelen mektuptaki bir c\u00fcmle benim i\u00e7in ayd\u0131nlat\u0131c\u0131 olmu\u015ftu. Aynen \u015f\u00f6yle yazm\u0131\u015ft\u0131… \u2018Bundan sonra dostunuz da d\u00fc\u015fman\u0131n\u0131z da ZAMAN…\u2019 Bu hakikati ilerleyen y\u0131llarda \u00e7ok daha iyi kavrayacakt\u0131m. Yeni kavgam\u0131z\u0131n konulmam\u0131\u015f ad\u0131yd\u0131, zaman… \u015eayet onunla iyi anla\u015f\u0131p hay\u0131rla de\u011ferlendirebilirsek dost olacakt\u0131. Bizi besleyip b\u00fcy\u00fctecekti… Aksi takdirde bizi i\u00e7eriden yava\u015f yava\u015f \u00e7\u00f6kertecek bir d\u00fc\u015fman olacakt\u0131. \u00c7ok \u015f\u00fck\u00fcr ta ilk g\u00fcnden dost olmay\u0131 becerdik, inan\u00e7 ve m\u00fccadele azmi hi\u00e7bir zaman bizi yeise s\u00fcr\u00fcklemedi aksine hep m\u00fcspet bir hal \u00fczere k\u0131ld\u0131 lakin \u2018zaman\u2019 denen arkada\u015f\/d\u00fc\u015fmanla dostlu\u011fu s\u00fcrd\u00fcrmek \u00f6yle kolay da de\u011fildi… ASR S\u00fcresi bize bu d\u00fc\u015fman\/dostu tan\u0131tm\u0131\u015ft\u0131 asl\u0131nda lakin hayat\u0131n hareketli karma\u015fas\u0131nda bu ger\u00e7e\u011fi gere\u011fi gibi idrak edememi\u015ftik… \u015eimdi d\u00f6rt duvar bize harf harf \u00f6\u011fretiyor, ilmek ilmek \u00f6r\u00fcyordu, Asr\u2019a yemin etmenin ne demek oldu\u011funu…<\/p>\n\n\n\n
Dile kolay bir g\u00fcn, bir hafta, bir ay, bir y\u0131l de\u011fil… Bir \u00e7eyrek as\u0131r \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn k\u0131y\u0131s\u0131nda ya\u015famak, bir duvar \u00f6tende insanlar\u0131n serbest\u00e7e dola\u015ft\u0131klar\u0131n\u0131, dikenli tellerle \u00e7er\u00e7evelenmemi\u015f bir g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc u\u00e7suz bucaks\u0131z seyrettiklerini bilmek \u00e7ok da kolay bir \u015fey de\u011fildi… Evet imtihand\u0131. Evet m\u00fccadeleydi… Evet Medrese-i Yusufiye idi… Ama zamana s\u00f6z ge\u00e7irmek ger\u00e7ekten zordu…<\/p>\n\n\n\n
\u015eeytan\u2019\u0131n f\u0131s\u0131ldamalar\u0131, ak\u0131p giden gen\u00e7lik ve kayg\u0131 verici u\u00e7suz bir belirsizlik… Garipti. Hi\u00e7 mi isyan edecek, yeter diyecek noktaya gelmedik? Geldik elbet… Ama bu isyan\u0131m\u0131z hep teslimiyetle bitti. Yeri g\u00f6\u011f\u00fc yaratan\u0131n huzuruna var\u0131p koydu\u011fumuz bir ba\u015f ile berhava oldu… Kimi zaman bir g\u00f6zya\u015f\u0131nda kimi zaman da bir voltada \u015f\u00fck\u00fcr ku\u015funa binip g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne kar\u0131\u015ft\u0131… <\/p>\n\n\n\n
Zamanla kavgam\u0131z bitmedi, bitmeyecek de malum \u00f6l\u00fcm denen arkada\u015f sel\u00e2m verinceye dek. Lakin onunla ba\u015fa \u00e7\u0131kman\u0131n yeni yollar\u0131n\u0131 bulmak zorundayd\u0131k. Her \u015feyin k\u0131sa s\u00fcrede rutine sonra da anlams\u0131zl\u0131k \u00fcreten bir k\u0131s\u0131rd\u00f6ng\u00fcye girme durumu tehlikeli bir girdapt\u0131… Sabah-ak\u015fam say\u0131m, d\u00fczenli yemek, spor, okuma yazma, banyo, kurs vs. saatleri derken hayat\u0131n bir d\u00fczene girmesi\/bir rutine binmesi bir yandan rahatlat\u0131c\u0131yd\u0131 elbet lakin her \u015fey gibi rutinin de bir \u00f6mr\u00fc oldu\u011funu \u00e7ok ge\u00e7meden \u00f6\u011frenmeye ba\u015fl\u0131yordunuz. Bununla ba\u015f etmek, her seferinde bu girdab\u0131n dibinden ar\u0131narak, daha g\u00fc\u00e7l\u00fc \u00e7\u0131kmak ve bir anlama tutunmak zorundayd\u0131k. <\/p>\n\n\n\n
Garipti…<\/p>\n\n\n\n
Ve bu garipli\u011fe al\u0131\u015f\u0131yordum zira anlam denen b\u00fcy\u00fc biraz da bu gariplikten \u00e7\u0131k\u0131yor gibiydi… Ve anlam\u0131 severdim. Bu garipli\u011fi de sevecek miydim? Allah-\u00fc alem… Do\u011frunun her zaman do\u011fru yanl\u0131\u015f\u0131n da her zaman yanl\u0131\u015f anlam\u0131na gelmedi\u011fini \u00f6\u011frendi\u011fimden beri \u2018anlam\u2019 daha bir lezzete b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc… Ve daha da lezzetlisi anlam\u0131n hikmete g\u00f6z k\u0131rp\u0131yor olu\u015fuydu… Bu da garipti elbet… Hikmetin de garip bir b\u00fcy\u00fcs\u00fc vard\u0131…<\/p>\n\n\n\n
D\u00f6rt duvarda anlam aray\u0131\u015f\u0131 ve zaman\u2019la dostlu\u011fumuz bizi yaln\u0131z kendimizle de\u011fil di\u011fer mahk\u00fbmlarla da ilgilenmeye itmi\u015fti… Cezaevi s\u00f6z anlatmaya s\u00f6z dinlemeye daha m\u00fcsait bir yerdi ve herkesin ilgiye veya i\u00e7inde bulundu\u011fu ana anlam katacak bir s\u00f6ze veya kelimeye ihtiyac\u0131 her zamankinden daha fazlayd\u0131. Medrese-i Yusufiyenin anlam\u0131 da buydu. Emr-i bil maruf nehy-i ani\u2019l m\u00fcnker her ko\u015ful ve \u015fartta yerine getirilmesi gereken bir sorumluluktu… \u0130nsanlara faydal\u0131 olman\u0131n onlara bir \u2018anlam\u2019 katman\u0131n de\u011feri y\u00fcksekti. Cezaevi bu anlamda tek ba\u015f\u0131na bile surats\u0131z, so\u011fuk ama iyi ders veren bir \u00f6\u011fretmendi. <\/p>\n\n\n\n
Y\u0131llar y\u0131llar\u0131 kovalarken ve bu y\u0131llar bitip t\u00fckenmezken bir s\u00fcre sonra birbirinize anlataca\u011f\u0131n\u0131z, birbirinize \u00f6\u011fretece\u011finiz bir \u015fey kalmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark ediyorsunuz… Yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131z t\u00fcm dersler, birbirinize anlataca\u011f\u0131n\u0131z onca \u015fey bir an geliyor ve bitiyor. Ayn\u0131la\u015f\u0131yor… Leb demeden leblebinin gelece\u011fini \u0131\u015f\u0131k h\u0131z\u0131nda anl\u0131yorsunuzdur art\u0131k… Hatta ve hatta bir s\u00fcre sonra telepati yoluyla bile anla\u015fabiliyorsunuz mesela. Konu\u015fmalar, c\u00fcmleler, kelimeler giderek azal\u0131yor, sesli dil yerini daha sessiz bir dile b\u0131rak\u0131yor… Mesela bu sayede Modern zamanlar\u0131n bizden \u00e7ald\u0131\u011f\u0131 en b\u00fcy\u00fck h\u0131rs\u0131zl\u0131k olan tefekk\u00fcr\u2019le tan\u0131\u015f\u0131yorsunuz bir kez daha ve bir kez daha… <\/p>\n\n\n\n
Art\u0131k kendi kozan\u0131z\u0131 \u00f6rmeye ba\u015fl\u0131yorsunuz, bir ba\u015f\u0131n\u0131za. Bu renkli bir kelebek olmak i\u00e7in de\u011fildir elbet pusuda bekleyen sinsi zaman\u2019a kar\u015f\u0131 ba\u015fka bir savunma mekanizmas\u0131d\u0131r… Var olma m\u00fccadelesidir… Bir \u00e7e\u015fit Sumud\u2019tur… <\/p>\n\n\n\n
Garip… Uzayan y\u0131llara paralel hayalleriniz de uzay\u0131veriyor fark\u0131nda olmadan… Benim i\u00e7in de \u00f6yle… Ger\u00e7eklikten ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n hikayesi de\u011fil miydi hayal? Cezaevi hayat\u0131na paralel bir de hayal eviniz olur… Orada da bir ya\u015fam akar \u00fcstelik istedi\u011finiz gibi… G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, toprak, deniz, u\u00e7suz bucaks\u0131z d\u00fcnya emrinizdedir… Demir bir kap\u0131ya, y\u00fcksek bir duvara \u00e7arpmadan yoruluncaya kadar g\u00f6z\u00fc kapal\u0131 ko\u015fabilirsiniz mesela orada… Hatta devrim bile yapabilirsiniz… Zalimleri alt eden mazlumlar\u0131n kahraman\u0131 oluverirsiniz bir an… ama bir an i\u015fte… Bu d\u00fcnya gibi… Bir an. Garip?…<\/p>\n\n\n\n
Her \u015feyin bir bedeli vard\u0131r derler ya… Cezaevinde onuruyla, inanc\u0131yla kimli\u011fiyle insan gibi ya\u015faman\u0131n da bir bedeli vard\u0131 elbet… Bask\u0131lar, s\u00fcrg\u00fcnler, isyanlar… Bu k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fcnyan\u0131n bir \u00e7e\u015fit olmazsa olmazlar\u0131yd\u0131… D\u0131\u015far\u0131da inanc\u0131n\u0131 kimli\u011fini koruman\u0131n nas\u0131l bir bedeli varsa i\u00e7eride de vard\u0131 ve biz bu bedeli \u00f6demeye haz\u0131rd\u0131k her zaman… Birbirine kenetlenmi\u015f, inanm\u0131\u015f k\u00fc\u00e7\u00fck bir grubun bile neler ba\u015farabilece\u011fini, nas\u0131l birbirine g\u00fc\u00e7 ve anlam katt\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u015fahidi olduk elhamd\u00fclillah. Bu garip\u2019li\u011fin en g\u00fczel taraf\u0131…<\/p>\n\n\n\n
Y\u0131llar uzay\u0131p gittik\u00e7e ve aksine zaman h\u0131zl\u0131 akarken gariplik duygumuza \u00f6zlem ve hasret de bir ba\u015fka \u015fekilde e\u015flik etmeye ba\u015flad\u0131… Daha i\u00e7li daha yan\u0131k… Her f\u0131rsatta \u2018hey ben buraday\u0131m\u2019 diye ba\u011f\u0131ran \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn nidas\u0131 hi\u00e7 eksilmedi mesela… Mesela her bayramda, bayram namaz\u0131 k\u0131l\u0131p karde\u015flerimizle kucakla\u015f\u0131rken in\u015fallah bir daha ki bayram\u0131 d\u0131\u015far\u0131da kutlar\u0131z temennisi hi\u00e7 eksik olmad\u0131… ama giderek buruk oldu, k\u0131r\u0131k oldu garip oldu ama hi\u00e7 eksilmedi…<\/p>\n\n\n\n
\u00dclkenin bir ucundan di\u011fer ucuna havas\u0131 farkl\u0131 ama demiri ayn\u0131 demir betonu ayn\u0131 beton cezaevlerini dola\u015f\u0131rken ve y\u0131llar \u00e7eyrek as\u0131rda dururken bu defa ger\u00e7ekten \u00e7at kap\u0131 yapan \u00f6zg\u00fcrl\u00fckle bir ba\u015fka garipli\u011fe ad\u0131m att\u0131k… K\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fcnyadan b\u00fcy\u00fck d\u00fcnyaya… \u0130lk cezaevine girdi\u011fimiz garipli\u011fin bir ba\u015fka boyutu… Yine anlamaya, tan\u0131maya ve g\u00f6rmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z, biraz tan\u0131d\u0131k biraz yabanc\u0131 yeni bir d\u00fcnya…<\/p>\n\n\n\n
Geriye d\u00f6n\u00fcp bakarken h\u00fccrelerimize kadar ili\u015ftirilen bir s\u00fcr\u00fc not, ders, deneyim ve ac\u0131 tatl\u0131 nice tecr\u00fcbe… D\u00fcn gibi… Hi\u00e7 olmam\u0131\u015f gibi… Garip. <\/p>\n\n\n\n
Garip… Onca y\u0131l hayal etti\u011fim denize girerken de nefesim kesilinceye kadar bir engelle kar\u015f\u0131la\u015fmadan ko\u015farken de g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn zifiri karanl\u0131\u011f\u0131nda \u0131\u015f\u0131l \u0131\u015f\u0131l parlayan y\u0131ld\u0131zlar\u0131 tel \u00f6rg\u00fcs\u00fcz seyrederken de o garipli\u011fim ge\u00e7medi… Tad\u0131 lezzeti de\u011fi\u015fti ama ge\u00e7medi…\u015eimdi anl\u0131yorum, ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bu gariplik duygusu me\u011fer ne g\u00f6zalt\u0131ndan ne de cezaevindenmi\u015f… Bu gariplik duygusu bu d\u00fcnyaya ait olmam\u0131zdanm\u0131\u015f. Bu d\u00fcnyada garip bir yolcu olmam\u0131zdanm\u0131\u015f. Bir garip yolcuyduk i\u015fte…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Abdulsel\u00e2m DURMAZ G\u00f6zalt\u0131ndan cezaevine giderken ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m garip ve karma\u015f\u0131k duygular d\u00fcn gibi akl\u0131mda… Adliyeye g\u00f6t\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz arac\u0131n cam\u0131na ba\u015f\u0131m\u0131 yaslay\u0131p d\u0131\u015far\u0131 izlerken, yo\u011fun i\u015fkenceden \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m binan\u0131n hemen d\u0131\u015f\u0131nda insanlar\u0131n g\u00fcl\u00fcp e\u011flenmesi veya bir \u015fey olmam\u0131\u015f gibi normal hayatlar\u0131na devam etmesi beni \u015fa\u015f\u0131rtm\u0131\u015ft\u0131. Biliyorum, hayat\u0131n normal ak\u0131\u015f\u0131… Ama nedense o an \u00e7ok garipsemi\u015ftim… Bu ba\u015fka bir histi, […]<\/p>\n","protected":false},"author":54,"featured_media":339,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[76],"tags":[67],"issue":[75],"class_list":["post-427","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-202608_1","tag-abdulselam-durmaz","issue-agustos-2026"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/427","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/54"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=427"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/427\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":428,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/427\/revisions\/428"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/339"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=427"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=427"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=427"},{"taxonomy":"issue","embeddable":true,"href":"https:\/\/ozgurcedergi.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fissue&post=427"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}